Niniejsza praca ma na celu analizę materialności portugalskiej polityki królewskiej w zakresie darowizn wlasności urzędów w Kapitanii Pernambuco w XVII-XVIII w., a także kapitalu symbolicznego i pieniężnego bezpośrednio związanego z tą zwyczajową praktyką administracyjną. W tym celu wykorzystana zostanie emblematyczna trajektoria rodziny Miranda de Almeida w urzędzie urzędniczym Izby Olindy, jako że posiadali oni tytul tego urzędu przez okolo sto lat. W tym celu korzystaliśmy z rękopisów Conselho Ultramarino i innych dokumentów. Zestawy te zostaly przepisane i przeanalizowane w świetle dyskusji na temat Nowej Historii Politycznej, ze szczególnym uwzględnieniem aspektu kulturowego tego nurtu. Metoda wskaźnikowa i onomastyczna byly stosowane równolegle jako przewodniki badań. Wreszcie dostrzeżono, że dylematy, które nieustannie rozdzieraly tkankę spoleczną w calym Cesarstwie, a konkretnie w Kapitanii Pernambuco, byly tymi samymi, które narzucaly ograniczenia i możliwości w portugalskiej polityce królewskiej w zakresie koncesji i utrzymania wlasności urzędu urzędnika Komory Olindy.