W latach 1989-2003 Liberię ogarnęla przeciągająca się i gwaltowna wojna domowa, która nie tylko doprowadzila do utraty życia ludzkiego, ale również spowodowala zniszczenie wrażliwego środowiska naturalnego. W związku z tym mialy miejsce interwencje zewnętrzne, najpierw ze strony ECOWAS, która w sierpniu 1990 r. wyslala doraźny organ ECOMOG. Następnie, w 2003 r., ONZ rozmieścila również sily UNMIL, których zadaniem bylo ustabilizowanie sytuacji. W trakcie konfliktu i po jego zakończeniu, oprócz nadmiernego wyrębu i wylesiania, toczyla się walka o zasoby naturalne, która niszcząc środowisko naturalne, miala negatywny wplyw na bezpieczeństwo ludzi. Przykladem może byc nielegalne wydobycie i zanieczyszczenie zasobów wodnych, co mialo wplyw na zasoby wodne i otaczającą je roślinnośc. Nawet jeśli ONZ nalożyla sankcje na zasoby wydobywcze, takie jak drewno, diamenty, zloto i inne, wyzwaniem zawsze bylo ich wdrożenie. Częścią problemu bylo to, że mandaty ONZ dla organizacji spoleczeństwa obywatelskiego w kwestiach środowiskowych byly stosunkowo slabe. Badanie sugeruje, że ONZ zapewnia, że państwa czlonkowskie będą egzekwowac swoje sankcje w sytuacjach konfliktowych, poprzez promowanie spójności, szczególnie wśród państw zagrożonych konfliktem i ich sąsiadów.
