Rozszerzenie zakresu wykorzystywanych czynników produkcji, a co za tym idzie zróżnicowanie dochodów z nich, określają imperatywny charakter optymalizacji stosunków produkcji, motywowania ich rozwoju i zapewnienia realizacji ich funkcji. Ten ostatni, decydujący zarówno o poziomie rozwoju spoleczno-gospodarczego i technologicznego kraju, jak i o jakości życia pojedynczej rodziny, wskazuje na dominującą rolę czynnika ludzkiego w procesie produkcji (w szerokim tego slowa znaczeniu). Efektywnośc realizacji kapitalu ludzkiego jednostki determinuje obecnie efektywnośc realizacji innych czynników produkcji, czyli interakcja czynników produkcji ma charakter wspólzależny. Warunkiem skuteczności tego procesu jest przyzwoity poziom osobistej motywacji do prowadzenia dzialalności produkcyjnej, której jednym ze wskaźników jest wysokośc zarobków.