Historia ksztaltowania się podmiotowości (Paperback)

Analiza strukturalno-fenomenologiczna historii ksztaltowania się podmiotowości ma na celu wyjaśnienie jednolitej struktury podmiotu, którego planowana diachronicznośc reprezentuje proces ksztaltowania się podmiotowości w czasach historii Zachodu. Z tego powodu nacisk kladzie się na trzy etapy europejskiej metafizyki: Starożytnośc, Średniowiecze i Wiek Nowożytny. Każdy z tych etapów posiada pieczęc jednego ze skladników struktury podmiotowości. W kosmocentrycznym Antyku urzeczywistnia się prawdziwa struktura podmiotowości. Kolejnośc tej aktualizacji obejmuje zamknięcie przestrzeni i cyklicznośc czasu, a także materialnośc cielesno-estetyczną kultów pogańskich. W teocentrycznym średniowieczu subiektywnośc urzeczywistnia się w idealnej transcendentalnej duchowości, w świadectwie bóstwa innego świata, w symbolice Wszechświata, w pionowej hierarchii spoleczeństwa i w liniowości chrześcijańskiego czasu historycznego. W antropocentryzmie New Age podmiotowośc osiąga swoją samoświadomośc, a przede wszystkim w immanentnej idealności symbolu matematycznego, w idei zerowego centrum ukladu wspólrzędnych światopoglądu, wypelnionego zasadą cogito.