Edukacja zachodnia, wprowadzona w Ugandzie w XIX wieku, byla synonimem języka angielskiego. Jednak u zarania XXI wieku rząd przyjąl politykę, której celem jest umieszczenie języków ojczystych w centrum edukacji podstawowej (podstawowej). Jednak wyzwań jest mnóstwo. Nauczyciele języków ojczystych, literatura i podstawowe materialy instruktażowe w większości nie istnieją. Obywatele są przyzwyczajeni do edukacji, która zachęcala do nauki i znajomości języka angielskiego. Migracja, malżeństwa mieszane i urbanizacja pomieszaly ludzi o różnym pochodzeniu, dezorientując ich języki ojczyste. Coraz większa ekspozycja na światowe wydarzenia przekonala spolecznośc, że jako czlonkowie "zglobalizowanego świata" powinni wcześnie poznac "język globalny". Nie znają oni kraju, który z powodzeniem wdrożyl wielojęzycznośc. Ta książka podkreśla potrzebę, aby decydenci, twórcy programów nauczania, lingwiści i pedagodzy przyjęli podejście planowania partycypacyjnego w celu uzyskania szerszego wkladu interesariuszy, konsensusu, wlasności i dlugoterminowego wsparcia programów publicznych.
