W niniejszej pracy analiza problemu wywlaszczania dla celów użyteczności publicznej gruntów spoleczności zamieszkujących obszary chronione w Demokratycznej Republice Konga, oparta na przykladzie Parku Narodowego Lomami, ma na celu wykazanie, że lokalne spoleczności nie mogą byc wywlaszczane z terenów, na których korzystają z prawa do korzystania z nich jedynie ze względu na domanializm wszystkich ziem w DRK. Tylko wlaściciel budynku z natury może zostac wywlaszczony na cele publiczne i to w zamian za sprawiedliwe i wcześniejsze odszkodowanie. Wlaściciel musi również udowodnic swoją wlasnośc za pomocą certyfikatu. Gdy las jest klasyfikowany ze względu na ochronę przyrody, spoleczności nie muszą się martwic. Ustawodawca chronil ich prawa do korzystania z lasów w kodeksie leśnym, ustawie o podstawowych zasadach ochrony przyrody oraz ustawie o klasyfikacji i likwidacji lasów. Na koniec tej analizy udaje nam się dokonac rozróżnienia między wywlaszczeniem a przeniesieniem, przesiedleniem, odszkodowaniem i rekompensatą, szkodami i odsetkami.
