W tej książce Rochman Achwan zwraca uwagę na "wielką transformację" sieci przedsiębiorstw wlókienniczych, która ma miejsce w jednym z szybko rozwijających się, średniej wielkości obszarów miejskich Indonezji od pięciu dekad (lata 1960-2000). Kierując się konceptualnymi narzędziami Nowej Socjologii Ekonomicznej i dzialając zgodnie z tradycją socjologii burawojskiej, odkrywa ona, jak struktury wieloetnicznych sieci biznesowych zmienily się, zaadaptowaly, a nawet zerwaly w wyniku polityki tekstylnej przyjętej przez kolejne, bardzo różne indonezyjskie systemy polityczne w ciągu pólwiecza. W książce argumentuje się, że hybrydyzacja lokalnego kontekstu sieci biznesowych i zewnętrznych zasad instytucjonalnych powinna byc normą w formulowaniu polityki publicznej w indonezyjskim przemyśle wlókienniczym. Taka hybrydyzacja jest również istotna dla rozwoju socjologii ekonomicznej w Indonezji.