Niniejsze opracowanie traktuje edukację religijną jako publiczną politykę edukacyjną i stara się dąży do przeanalizowania przepisów państwowych, które wprowadzają go jako skladnik programu nauczania edukacji podstawowej. Chociaż rozumiemy, że wymiar religijny jest częścią czlowieka formacji ludzkiej, przyjmujemy w tej pracy za podstawę, że religie powinny byc rozumiane jako "systemy powinny byc rozumiane jako "systemy znaczeń". Rzeczywiście, są one systemy kulturowe i symboliczne, których znaczenia i wagi są przypisywane przez grupy spoleczne grupy spoleczne, które kwestionują hegemonię w produkcji tych sensów. W celu przyczynic się do zrozumienia tego zjawiska, identyfikujemy i analizujemy sprzeczności i antagonizmy, obecne w literaturze przedmiotu. Debata i mobilizacja wokól edukacji religijnej w spoleczeństwie obywatelskim wywolala antagonizmy antagonistyczne stanowiska. Znaczenie tych badań polega na dążeniu do zrozumienie obecnego etapu wdrażania polityki edukacyjnej skoncentrowanej na RE w Stan Rio de Janeiro, aby sproblematyzowac konfesyjny charakter dyscypliny, która jest sprzeczny z przepisami prawnymi o zasięgu krajowym i godzi w zasadę świeckości państwa. Państwo poprzez uprzywilejowanie pewnych wyznań religijnych w stosunku do innych form wierzyc i nie wierzyc.
