Realistisch als HSP met dissociatie, (Paperback)

Nu ik 62 jaar oud ben, leef ik steeds meer in de realiteit. Wanneer ik opgroei in een gezin met de aanwezigheid van de psychische aandoeningen PTSS, (verborgen en openlijk) narcisme, gaslighting (geslepen manipulatietechniek van verborgen narcisme) en TPS, denk ik in de realiteit te leven. Door de (on)bewuste beïnvloeding en (on)bewust manipulatie, leek ik in de realiteit te leven. Omdat ik in (para)psychologie ben geïnteresseerd, heb ik onderwerpen bestudeerd die van toepassing zijn op ons gezin. In combinatie met mijn therapie, leef ik steeds meer in de "echte" realiteit. Als HSS, heb ik veel verschillende tijdelijke banen in Nederland en buiten Nederland gehad, waardoor ik nu bewuster ben van hoe mensen kunnen zijn, ook al zijn het familieleden. Biologische familieleden zijn gewoon mensen, zoals andere mensen, in onze wereld van ongeveer 7 miljard mensen. Ik kan een emotionele band opbouwen met mensen met wie ik geen biologische band heb. Ik heb nu een heel andere visie over familie en mensen. Dat is logisch. Ik heb geen behoefte aan biologische familieleden. Het leven gaat vanzelf. Ik zal contact hebben met mensen, met wie ik meer gemeenschappelijk heb. Als HSP, zal ik contact hebben met andere hoogsensitieve mensen, die empathisch en meevoelend zijn. Ik zal contact hebben met mensen, die zich ook bezighouden met persoonlijke ontwikkeling. Omdat ikzelf innerlijk verander, zal ik positievere mensen aantrekken. Ik ervaar mijn realiteit nu op een positievere manier dan in mijn jeugd. En dat bevalt me goed.