Ekonomia polityczna pojawila się jako dyscyplina naukowa w następstwie rozwoju kapitalizmu w Anglii. Odkryla ona prawa kapitalistycznej produkcji, wymiany i dystrybucji oraz ogólne prawa rozwoju. Cale to przedsięwzięcie zawdzięczamy klasycznej trójcy - Adamowi Smithowi, Davidowi Ricardo i Karolowi Marksowi. Centralnym punktem ekonomii politycznej jest wartośc. To Ricardo jako pierwszy rozwiklal tajemnicę wartości. "Wartośc towaru jest określana przez ilośc pracy zużytej do jego wyprodukowania". Jest to sluszne. Chociaż towary różnią się między sobą, na przyklad dlugością i wagą, jedną wspólną cechą wszystkich towarów jest to, że są one produktami ludzkiej pracy. Neoklasyczna ekonomia nie może się równac z klasyczną ekonomią polityczną, ponieważ zajmuje się czlowiekiem i jego zachowaniem w spoleczeństwie podzielonym na klasy. Jednak ekonomia neoklasyczna to w większości slogany, ponieważ tworzy teorie dotyczące świata dalekiego od rzeczywistości. W rzeczywistości jest to apologetyczna reakcja na system ricardiański. Dlatego Marks zauważyl, że ekonomiści postricardiańscy są "zawodowymi bokserami".
