Niniejsze badanie zostalo przeprowadzone w celu zbadania związku między lękiem przed sluchaniem, strategiami sluchania i bieglością w sluchaniu wśród irańskich studentów uniwersytetu uczących się języka angielskiego jako języka obcego. Wyniki badania wykazaly, że osoby uczące się języka stosują strategie metapoznawcze, a następnie strategie afektywne, strategie pamięciowe, strategie kompensacyjne i strategie poznawcze. Ponadto stwierdzono, że wszystkie strategie sluchania są ujemnie skorelowane z lękiem przed sluchaniem, co oznacza, że wraz ze wzrostem poziomu lęku uczestnicy rzadziej stosują strategie sluchania i odwrotnie. Stwierdzono również, że kategoria rozumienia i metapoznawcza strategii sluchania są dodatnio skorelowane z bieglością w sluchaniu, podczas gdy kategoria poznawcza jest ujemnie skorelowana z bieglością w sluchaniu, co sugeruje, że bardziej biegli uczestnicy stosują więcej strategii rozumienia i metapoznawczych, ale mniej strategii poznawczych. Wreszcie stwierdzono, że sluchanie jest umiejętnością wywolującą niepokój, a bieglośc w sluchaniu odgrywa kluczową rolę w określaniu poziomu niepokoju. Innymi slowy, wraz ze wzrostem bieglości w sluchaniu zmniejsza się niepokój związany ze sluchaniem i odwrotnie.
