Badanie przeprowadzono w pięciu lokalizacjach w dystrykcie Jorhat w stanie Assam, a mianowicie w Alengmara, gospodarstwie eksperymentalnym AAU, Kolbari, Teok i Titabar, w celu określenia częstości występowania wirusa Y ziemniaka (PVY) na podstawie objawów i obecności populacji wektorów oraz wykrycia wirusa metodą DAS-ELISA. Objawy obejmowaly różny stopień mozaiki, lagodne do ciężkiego cętkowania, znieksztalcenie liści, żólknięcie liści i zmniejszenie ich rozmiaru. Spośród 321 przebadanych próbek liści 109 próbek okazalo się pozytywnych pod względem PVY, co daje 33,95% zakażeń, przy czym najwyższy odsetek zakażeń odnotowano w okolicy Kolbari (42,50%), gdzie średnia wartośc ELISA dla wszystkich próbek pozytywnych byla najwyższa (0,286). W eksperymencie polowym dotyczącym zwalczania wirusa Y ziemniaka poprzez zintegrowane podejście wykazano, że znacznie niższa zapadalnośc na chorobę i mniejsza populacja wektorów wystąpily w przypadku zabiegów biofumigacji roślinami rzepaku na miesiąc przed sadzeniem (T4), a następnie zastosowania oleju mineralnego w dawce 5 ml/litr w 15., 30., 45. i 60. dniu po przesadzeniu (T2). Najwyższy plon (105,98 q/ha) odnotowano w przypadku zabiegu T4, charakteryzującego się najwyższym procentowym spadkiem zachorowalności w porównaniu z grupą kontrolną i najniższą populacją wektorów.
