Wiek jest jednym z podstawowych czynników pozwalających ustalic tożsamośc danej osoby. Wiek chronologiczny (CA) jest ważną kwestią w większości spoleczeństw w kontekście uczęszczania do szkoly, glosowania, wyrażania zgody, pelnoletności, odpowiedzialności karnej, malżeństwa, uprawiania sportu i obowiązkowego przejścia na emeryturę. Istnieje jednak wiele przypadków, w których wiek chronologiczny może nie byc znany z powodu braku dokumentów lub braku daty urodzenia. Metody szacowania wieku obejmują szereg ocen medycznych, stomatologicznych, fizycznych i psychospolecznych, a także podejścia do oceny wieku wykorzystujące istniejącą wiedzę lokalną. Jedną z najdokladniejszych, najbardziej wiarygodnych i szybkich metod określania wieku, zwlaszcza u rosnących dzieci, jest metoda stomatologiczna szacowania wieku. Stalo się to uznaną praktyką w medycynie sądowej i stomatologii sądowej. Do szacowania wieku na podstawie stanu uzębienia stosuje się różne metody: metodę morfologiczną, metodę biochemiczną i metodę radiologiczną. Ocena wieku na podstawie zdjęc rentgenowskich jest metodą prostą, nieinwazyjną i powtarzalną. Metoda Demirjana, Goldsteina i Tannera (1973) jest powszechnie stosowana z odpowiednimi modyfikacjami.
