Niniejsze badanie zostalo przeprowadzone w celu oceny jakości życia kobiet mieszkających w domu Edhi w Islamabadzie w Pakistanie oraz zbadania czynników, które zmusily kobiety do bezdomności, a także oceny udogodnień zapewnianych przez kierownictwo schroniska. Do zbadania danych empirycznych wybrano mieszany projekt badawczy. W celu zebrania danych ilościowych wykorzystano standardowy kwestionariusz dotyczący jakości życia opracowany przez Światową Organizację Zdrowia (WHO). Do przeprowadzenia poglębionych wywiadów wybrano 15 kobiet, a 30 uczestniczek wypelnilo kwestionariusz dotyczący jakości życia. Uzyskano świadomą zgodę wszystkich respondentek. Dane jakościowe analizowano poprzez podzial danych na różne tematy. Do obliczenia danych ilościowych wykorzystano program SPSS (pakiet statystyczny dla nauk spolecznych) w wersji 10; do analizy danych wykorzystano statystykę opisową. Na podstawie danych stwierdzono, że większośc kobiet przebywających w schronisku Edhi nie ma dobrej jakości życia, ponieważ bezdomnośc w znacznym stopniu wplynęla na ich psychospoleczne poczucie dobrostanu. Większośc kobiet byla przygnębiona zmianą swojej tożsamości, która wplynęla na jakośc ich życia.
