Choroba przyzębia (PD) jest definiowana jako zespól stanów zapalnych pochodzenia bakteryjnego, który dotyka konie w każdym wieku, ale szczególnie konie geriatryczne. Jest ona skorelowana z przedwczesną utratą zębów, ślinotokiem, bólem, dysfagią i postępującą utratą masy ciala. W większości przypadków jest to wtórne do wad zgryzu, nieregularnego zużycia zębów, zdekompensowanej biomechaniki żucia, która predysponuje do zagęszczania pokarmu w przestrzeniach międzyzębowych i kolonizacji bakteryjnej. W miarę postępu choroby więzadla przyzębia ulegają uszkodzeniu, powodując ruchomośc zębów. Diagnoza może byc trudna, szczególnie w okolicy ogonowej jamy ustnej. Chlorheksydyna jest lekiem z wyboru w profilaktyce i leczeniu schorzeń jamy ustnej. Metronidazol jest również wymieniany jako potencjalny środek przeciwdrobnoustrojowy. W celu zintensyfikowania leczenia, śródskórne zastosowanie osocza wzbogaconego plytkami krwi pojawilo się jako innowacyjna opcja z obiecującymi wynikami. Celem tego badania byla ocena ewolucji różnych metod leczenia PD w przedtrzonowcach i trzonowcach doroslych koni.