Przedmiotem tej pracy są mozaiki z sali pólnocnej wczesnochrześcijańskiej bazyliki w Akwilei. Czas ich powstania wiąże się z bp Teodorem (I pol. IV w.). W porównaniu do mozaik z bliźniaczej sali poludniowej są one gorzej zachowane, slabiej zbadane i prezentują zupelnie wyjątkową ikonografię. Wśród przedstawień są na przyklad: scena walki koguta z żólwiem, langusta na palmie, kuropatwy i kozy na palmie oraz liczne przedstawienia zwierząt kopytnych, a także jedyne znane nam przedstawienie ślimaków w sztuce antycznej. Autorka podjęla się próby zbadania ikonografii tych frapujących przedstawień, sięgając po teksty biblijne, patrystyczne i pisma pisarzy pogańskich takich jak Arystoteles czy Klaudiusz Elian. Starala się zrozumiec wymowę tych niecodziennych przedstawień, szukając również analogii ikonograficznych w sztuce starożytnej. Ze względu na stan zachowania, niepewne datowanie i niewyjaśnioną funkcję pomieszczenia, które zdobily mozaiki nie udalo się zrekonstruowac ich programu ikonograficznego, niemniej jednak autorka, bazując na wspomnianej literaturze, dochodzi do wniosku, że przedstawienia mogly miec charakter katechetyczny i odnosic się do symboliki nawrócenia - metanoi.
