Myśl filozoficzna Emmanuela Lévinasa brzmi jak sprzeczny glos w większości historii filozofii. Stal się znany jako "filozof inności". Jego filozofia ukazuje się jako próba dotarcia do czlowieka w calej jego konkretności. Dąży do skutecznego ustanowienia intersubiektywnych relacji. W rzeczywistości pragnie on pokazac, że Historia Filozofii Zachodniej jest niczym innym jak analizą historyczności myśli, bez filozoficznej analizy samego prawdziwego "ja", to znaczy myśli opartej na uznaniu przez Greków, że czlowiek w swoim klasztorze medytacyjnego ja stanowi jego rzeczywistośc. Zobacz, na przyklad, Sokrates, który z uroczyska Gnôthei Saouton potwierdza, że cala wiedza już rezyduje w immanencji myśli o sobie, o tym "ja". Tylko od cogitatora zależy, czy to ujawni.