Obserwatorzy orientalistyczni z jednej strony, a z drugiej fundamentalistyczni muzulmanie zdefiniowali islam jako inimiczny Inny Zachód, co sprawilo, że tak zwane zderzenie cywilizacji brzmialo nieuchronnie. Kosmopolitańscy obserwatorzy kwestionują te przeinaczenia. Autoprezentacja tak zwanego świata islamskiego wymaga przemyślanej lektury aktualnych wydarzeń, a także dokladnej oceny historycznych relacji islamu z innymi religiami i kulturami. Badając koncepcje "częściowego kosmopolityzmu" Kwame Anthony'ego Appiah i "muzulmańskiego kosmopolityzmu" Bruce'a Lawrence'a w teatrze Tawfiqa Al-Haima i Akbara Ahmeda, studium to redefiniuje kontury tożsamości i sugeruje dokladną nomenklaturę dotyczącą tożsamości islamskiej. Istnieje pilna potrzeba reprezentowania wymiaru kosmopolitycznego, z którym spotykamy się czytając pisarzy z różnych pokoleń i różnych kultur "islamskich", którzy ilustrują zasoby kosmopolityzmu dzielone w calym świecie islamskim. Tawfiq Al-Hakim i Akbar Ahmed są przykladami dla tych pisarzy.