Advaita w sanskrycie oznacza "nie dwa". To wlaśnie niedualistyczna doktryna hinduizmu potwierdza jednośc duszy (Atman) i Absolutu (Brahmin). Indyjski filozof Shankara (788-820) uksztaltowal tę doktrynę z Upanishad (świętych tekstów reformujących Wedy) oraz z tekstów wlasnego mistrza Gaudapady.Filozofia ta analizuje trzy stany świadomości - budzenie się, sen i glęboki sen - i stwierdza, że świat ma rzeczywistośc "względną". Udowadnia, że wszystkie dusze są Bogiem, że Brahman (Bóg) jest jedyną rzeczywistością istnienia: poza Nim wszystko jest iluzją, przejściowe i nietrwale. Ze względu na iluzję ignorancji dusza wierzy, że jest cialem, że istnieje w oderwaniu od Boga i jest inna od Niego. Kiedy uwalnia się od tej falszywej identyfikacji, odkrywa, że nie ma żadnej różnicy między nim a Bogiem. Utrzymuje ona, że Najwyższa Rzeczywistośc nie posiada żadnych atrybutów ani cech.Postrzeganie wielokrotności wynika z mentalnego aktu konceptualizacji, podzialu na części, które nigdy nie są w swojej wlasnej naturze podzielone.
