Badania nad religijnymi ruchami spolecznymi są szczególnie niepokojące, ponieważ fundamentalistyczny światopogląd coraz bardziej insynuuje się we wszystkich dziedzinach spoleczeństwa i jego instytucji, a także wplywa na indywidualne i zbiorowe oczekiwania wobec kobiet. To jakościowe studium bada, jak kobiety uczą się kultury wysoce autorytarnego, patriarchalnego kościola. Opisuje ono proces, w jaki sposób kobiety są zintegrowane z Kościolem i w jaki sposób wplywa to na ich tożsamośc poprzez czlonkostwo. Pragnienie posiadania relacji z Bogiem otworzylo każdą kobietę na wstępny kontakt z czlonkiem Kościola, co ulatwilo akceptację Biblii jako autorytetu, zaangażowanie w sprawy Kościola i wylączne uczestnictwo w jego dzialalności. Kobiety zmienily się w odpowiedzi na to, czego nauczyly się o byciu uczniem Kościola i kobietą w kościele. Pożądanie i autorytet określily granice ich uczenia się. Celowe uczestnictwo w podstawowych dzialaniach zakotwiczone w tożsamości grupy. Tożsamości byly budowane poprzez interakcję spoleczną, w odpowiedzi na izolację spoleczną i od innych moderowanie dostępu do wladzy; jednak praktyka teologii podporządkowania stworzyla konflikt tożsamości.