Celem niniejszej pracy jest zbadanie, w jaki sposób wymiary bliskości mogą sprzyjac dyfuzji wiedzy pomiędzy podmiotami gospodarczymi, skupiając się na relacjach wiedzy nawiązywanych przez strażników wiedzy. W szczególności, formuluję kilka hipotez dotyczących roli geograficznych, organizacyjnych i technologicznych wymiarów bliskości w oddzialywaniu na nawiązywanie relacji wiedzy przez strażników wiedzy, biorąc pod uwagę ich typ wspólpracy-niewspólpracy oraz charakter eksploatacyjno-eksploracyjny. Hipotezy testowane są na próbie 527 relacji wiedzy nawiązanych przez dwa różne typy gatekeeperów wiedzy, tj. firmę międzynarodową i uniwersytet. W szczególności, są to Uniwersytet Techniczny w Mediolanie i ST Microelectronics Italy, które reprezentują wloski uniwersytet i firmę najlepiej sprawdzające się w roli strażnika wiedzy.
