W późnośredniowiecznej Anglii istnialy dwa sposoby samorealizacji kobiet, a oba byly nierozerwalnie związane z pojęciem malżeństwa - ziemskie lub niebiańskie. W ramach ziemskiego malżeństwa tradycyjnie pojmowana byla Angielka: jako malżonka, kochanka, asystentka męża, następczyni rodziny - Ewa. Jednocześnie w kulturze i spoleczeństwie tego okresu ogromną rolę odgrywaly archetypy dziewictwa i świętego malżeństwa. Święta dziewica, oblubienica Chrystusa, najczystsza perla, mieszkanka Niebieskiego Jeruzalem jest nie tylko idealnym obrazem zamkniętym w kulturze, ale prawdziwym celem wyznaczonym dla kobiet wtajemniczonych. Będąc podobieństwem Dziewicy Maryi i jednocześnie idąc drogą imitatio Christi, taka dziewica byla uważana za najwyższą istotę, najdoskonalszego czlowieka. Ale jaki los czekal Angielkę z późnego średniowiecza na każdej z tych dróg życia? Jakie oczekiwania stawialo przed nią spoleczeństwo? W jaki sposób malżeństwo i dziewictwo byly reprezentowane w angielskiej kulturze tego okresu? Na te i inne pytania postaramy się odpowiedziec w niniejszej monografii.