Wizerunek Francji w dorobku twórczym Gogola niesie ze sobą ladunek estetyczny i filozoficzny. Francuskie motywy w opowiadaniach trzeciego tomu Eseje i wczesne prace dziennikarskie zbiegają się we wspólnym punkcie przecięcia - przejściu "Rzym", gdzie obraz tego kraju jest maksymalnie rozwinięty. Paryż staje się jądrem obrazu, mitycznym miastem, miastem duchów, które pochlania czlowieka. Osobowośc traci swoją niezależnośc i tożsamośc narodową, co dla Gogola jest porównywalne z utratą wlasnej twarzy, istoty i duszy. Calośc powiązań i relacji między ludźmi, przedstawiona w pracach pisarza, tworzy panoramę duchowej dezintegracji spoleczeństwa i osobowości. Glębokie wewnętrzne sprzeczności rodzące się w masowej świadomości w wyniku zderzenia różnych obszarów kulturowych, zlożonośc ludzkiej identyfikacji narodowej stają się jednym z glównych i uniwersalnych problemów twórczości Gogola.